Kitapların dostluğunda yaşayan, insan kalabalığından uzak duran bir yolcu.
insan sevmiyorum..
hiçbir çağa uygun değilim, bütün çağlara ve yaşamış bütün insanlara küfürlerimi sunuyorum...
“Kimseden bir şey istemiyordum,” dedi Pinette. “Uslu uslu işimi yapıyordum; Almanlarla hiçbir alıp veremediğim yoktu, ömrümde birinin suratını görmedim; Nazizmdi, Eaşizmdi, ne olduğundan bile doğru dürüst haberim yoktu; hele Dantzig, izin verirsen, Dantzig diye bir yer olduğunu öğrendiğim, haritada ilk kez gördüğüm zaman çoktan askere alınmıştım bile. Olur ya, pekâlâ! Üst tarafı, sonrası; savaşı Daladier ilan etti, Gamelin de kaybetti. Peki, ama bu işin içinde benim suçum ne? Ne yapmışım ben? Savaşa başlarken ya da bitirirken bana soran oldu mu acaba? Ha?”