Ahmet Hamdi Ceylan
@Ahamdiceylan
Nazenin o saatten beri benim odamdaydı, arada bir kesik kesik hıçkırıyor; okuduklarının acısını gözyaşlarından çıkarıyordu. Şu an yanında olmayı, ona sarılıp teselli edebilmeyi dilerdim lakin bazı kayıpları tesellisi yoktu. Hele kaybolan şey yalanlarla geçmiş bir ömür ise ne teselli ne de telafi mümkündü.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Babam kitap odasında Hayyam'a öykünüyor, o dediyse içki helaldir diye içtikçe içiyordu. Herkesin her şeyi işine geldiği gibi anladığı şu yaşamak girdabında, babam Hayyam'ın bir misralarında geçen "helal" i kendine düstur edinmişti, atın ölümü de zaten arpadan olsundu.
şu ikisinin ettiği laflara bak. Ölümün kolayı mı olur ki? Ya da hangi ölüm vaktindedir? Sırtımdaki yükü sen mi taşıdın ki ölümümle ferahladın hanım teyze? Hepiniz aynısınız işte. İnsanların acılarını öğrenmekten kaçan menfaat budalası bir sürü. Bana ölümü hak gören sizler, neler yaşadığımı düşündünüz mü
hiç? Korktunuz... Rahatınız bozulacak, semirmiş ruhlarınız bir parça hüzünlenecek, keder size de sirayet edecek diye korktu-
nuz. Aynı mahallede, birbirine bakan evlerde siz birbirinize en çok da bana bakmadan yaşadınız. Şimdi tutmuş acıyı paylaşmaktan evvel yaşımdan bahis açıp ölümü reva gördünüz
Ne vakit ambulans sesi duysam içim titrerdi. Yine öyle oldu. Sokağın başında kulakları sağır eden siren sesiyle son sürat gelen ambulansın bu sefer beni almaya geldiğini bilmek gerçekten korkutucuydu. Benzer durumları farklı kişi hallerde bilmem kaç kez yaşamış ve bu vahamete alışmış iki görevli atladı ambulanstan. Ölmek de yaşamak kadar sıradanmış gibi piyasadaki adamların sahteliğinden, sabahın köründe intihar eden bu kız yüzünden yarım kalmış kahvaltılarından ve merdivenlerin dikliğinden bahsederek yarım asırlık apartmanın ikinci katındaki insan kalabalığının önüne kadar geldiler.
Ahh ! Ben hiç iflah olmadım. Ben sadece yapamayışların insanı oldum, sırtımdaki fazlalık yüzünden hep eksik kaldım, hep yanlızdım ve sustum..