Koca, taşlı bir ovanın ortasında, kervandan ayrılmış, yollarını şaşırmış yolcular gibiydiler.Öyle cansız, bitkin kımıldanışları vardı.Bu sonsuz toprak parçası üstünde, izledikleri patika, onları herhangi bir yere götürecek gibi görünmüyordu.Umutsuz bir boşluk içinde, boşuna çırpınıyorlar gibiydi.
Beden yorgunluğundan daha kötü bir şeye yakalandım. İnsanın eli ayağı kesiliyor. İnsan, Tanrı'yı yok sayan bu kadar insan arasında yaşayınca umutsuzluğa kapılıyor. İnsanı yoran, pelteleştiren bu oluyor belki.