"Sınıfını varlığıyla dolduran öğretmen hemen fark edilir. Öğrenciler daha senenin başında bunu hissederler. Hepimiz bunu yaşamışızdır: Öğretmen sınıfa girer girmez bütün mevcudiyetiyle oradadır. Bu onun bakışlarından, öğrencileri selamlamasından, oturmasından ve kürsüsüne sahip çıkmasından anlaşılır. Öğrencilerim ne düşünür diye çekinmez, bu yüzden dağılmaz, oturduğu yerde büzülmez. Daha ilk anda duruma hakimdir, oradadır. Her yüzü tek tek inceler, karşısındaki sınıf derhal varlık kazanır."
"Kariyerlerin böyle dramatik bir şekilde son bulması bana, hiçbir geleceği olmadığına inanarak yıllarca acı çeken bir ergenin bocalamasını hatırlatır. Kendimizi kısıtlayıp, kendi kendimizi bir hiçe indirgiyoruz. O kadar ki kendimizi öldürdüğümüz bile oluyor. Neresinden bakarsak bakalım, eğitim sistemimizde bir çatlaktır."
"Yalnızca bilginin bir dersin şimdiki zamanında beden bulması için geçmişi bir ayıp gibi, geleceği de bir cezaymış gibi havada sallayıp durmamak gerek."