Çocukluğumdan beri seni çok sever ve sana yaklaşabileceğim günü beklerdim.Şimdi sana Demir’den bile daha yakınım ve her zaman senin sözlerine veya sessizliğine gereksinme duyuyorum.
‘’Hepsini geç ,ah bir okuyabilseydim,ah bir okuyabilseydim, şu koca Harran benim olmuş kadar sevinirdim, belki daha fazla.Musa örtmen gibi olsaydım. Musa örtmen , okutur, adamlar eder,doktordan ilaçlar alır,yaramızı onarıır, gözlerimizi ilaçlar. İki sandık kitabı var. Ah bir okusaydım ,çizmelerim olurdu nahiye müdürü gibi, külot pantol falan. Bak şu ayaklarıma . Dikenden ,çalılardan,çakıldan yara ,nasır içinde. Ya seninkiler?’’