Ahmet Turhan
@Ahmedi56
Şu anda okuduğu kitaplar
Böylesi düşünen yüzleri bilirdim, böylesi yüzler bir şey yansımanın, bulmanın çabasında olan, olanaksızlığa düşmüş yüzlerdi.
Reklam
Ağır, durgun, sonsuz derinlikteki deniz uğuldamıyordu, çalkalanmıyordu ama, bu durumunda daha ağır, dünya kadar, daha da uğultulu görünüyordu.
Beni, bu kıyılarda şimdiye kadar hiç görmediğim ta derinden, yürekten, yüzü tüm kıvanca, sevince keserek, içi sevinç dolarak, tüm bedeninden sevinç fışkırarak, gözlerinin yöresi kısılarak, kırışarak; tatlı, içten bir gülümseme ile karşıladı. İşte dostluk, arkadaşlık, sevgi denilen şey, eğer varsa, budur.
İnsanlar bu kadar korkmasalar, bu kadar zalim olurlar mı, bu kadar biribirlerine düşmanlık eder, biribirlerinin böylesine kuyularını kazarlar mı, insan öldürürler mi, biribirlerine böylesine kıyar, köle eder sömürürler mi, biribirlerinin sırtına binerler mi, aşağılarlar mı, delirirler mi, sevmeyi, sevişmeyi böylesine unuturlar mı, uzattıkları el böylesine buz gibi olur mu, düşünebilme yeteneklerini böylesine yitirirler mi, öykünürler mi, durmadan ölümü düşünürler mi, ölümü düşünmenin boşluğunun farkına varmazlar mı, bastıkları yeri görmeyecek kadar üstümüzdeki gökten, altımızdaki topraktan, yıldızlardan, sulardan, çiçeklerden, dağ başlarından, ışıktan böylesine bihaber kalırlar mı, sevgisiz, sevisiz, dostluksuz yürekleri sıcacık, bir sevgili, bir dost yüzü için, bir kuş gibi çırpınarak çarpmadan olur mu?
"Düş kurdular insanlar durmadan... Düş kurmaktan utanmadılar. Bir gün bu düşler gerçekleşemez, demeden, umutlarını içlerine gömme belasına uğramadan.."
Reklam