Ahmet
@Ahmedowsky
Şu anda okuduğu kitaplar
Müslim'in Ebù Hüreyre (Radıyallahu anh)'dan rivâyetine göre Peygamber (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: *İnsanın öldüğü zaman, gözlerinin dikilip kaldığını görüyor musunuz?>
-Evet, görüyoruz yâ Resûlullah, dediler. Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): - Ruh ayrılırken göz onu takib eder, dedi.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İbn-i Ebi Şeybe, Ali bin Ebi Talib (Radıyallahu anh)'dan şöyle rivâyet edip demiş ki:
«Her nefs dünyada iken varacağı yeri bilmeden dünyadan çıkmaz.»
İmam Ahmed Hümman tarikiyle Ata bin Sâib'den rivâyetine göre şöyle demiştir:
Abdurrahman bin Ebî Leyla bir cenazeye eşlik ederken şöyle dediğini işittim:
Filanın oğlu filan bize haber verdi ki Resûlullah (Sallallâhû Aleyhi ve sellem): 'Kim Allah'a varmağı seviyorsa, Allah da ona varmağı sever. Kim Allah'a varmaktan nefret ediyorsa Allah da ona varmaktan nefret eder' deyince millet ağlamaya başladı.
Resûlullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem):
Nedir sizi ağlatan? diye sordu.
Onlar : - Biz ölümden nefret ediyoruz dediler.
Resûlullah (Sallallâhů Aleyhi ve Sellem) buyurdu: Benim dediğim bu değildir. Fakat sekeratta eğer kişi Allah'a yakın kullardansa onun için rahat, (güzel) koku ve Cennet vardır.
O, bununla müjdelenince Allah'a varmağı sever. Allah da ona varmağı sever.
Eğer dini yalanlayan ehl-i delalettense onun için Cehenneme inme, cahime itilme vardır. Bununla müjdelendiği zaman Allah'a varmayı istemez. Allah da ona varmaktan, ondan daha fazla nefret eder.
İbn-i Ebi Şeybe, Mücahid tarikiyle sahabi olan Yezid bin Acra'den şöyle rivayet etmiştir:
Her ölüye arkadaşları temessül eder. Eğlence erbabı iseler, eğlence ehli olarak görünürler. Zikr ehli iseler, zikir ehli olarak görünürler.
İbn-i Ebi Dünya, Ata el-Horasani'dan rivayet ettiğine göre şöyle demiştir:
Benî İsrail'den bir adam kırk sene hakimlikte bulundu. Sekeratta iken, ben bu hastalığımla öleceğimi zannediyorum, eğer ölürsem cenazemi dört beş gün yanınızda bekletin. Eğer bir şey görür- seniz sizden birisi çağırsın» demiştir.
Öldüğü zaman bir tabuta konulmuş, üç günden sonra ondan kötü bir kokunun geldiğini görmüşler. Onlardan biri çağırarak; «Ne- dir bu pis koku ey falan?» demiş.
(Allah'dan) onun konuşmasına izin verilmiş ve şöyle demiş: İçinizden kırk yıl kadılığa baktım. Hiç bir hükümde şüphe etmedim. Ancak bir gün bana iki adam geldiler. Birisine karşı sevgim vardı. (Ondan dolayı adil davranmadım) Ona iyi kulak verdim. Öbürüyle hiç ilgilenmedim. İşte bu kerih koku o hatalı hareketimdendir, demiş. Allah bir daha onu uyutup öldürmüş.