Ahmet akyol
@Ahmet4747
THE MENTALIST: “SON GERÇEK”
Sahne 1 – Sessizlik
Hava kararmıştır. CBI arşiv binasının eski duvarları yankı yapar.
Patrick Jane, masasının başında oturur. Elinde bir fincan çay, parmakları hafif titrer.
Gözleri duvarda asılı duran kırmızı lekeye takılıdır.
Lizbon içeri girer, elinde iki kahve.
Lizbon: “Bitti artık, Jane. Red John gitti. Gerçekten gitti.”
Jane sadece gülümser. O gülümseme… alışılmış o sahte huzur dolu olandan farklıdır.
Jane (alçak sesle): “Bazı oyunlar bittiğinde bile yankısı kalır, Teresa.”
---
Sahne 2 – Çatlak
O gece, Jane binadan çıkmak üzeredir.
Koridorun ucunda Cho belirir.
Gözleri doludur ama ifadesi taş gibidir.
Cho: “Bir şey söylemem gerekiyor.”
Jane dönüp ona bakar, o bilindik sezgisel sessizlikle.
Jane: “Söyleme, Cho. Bazı şeyleri duymak gerekmez.”
Cho: “Bu farklı. Red John… yalnız değildi.”
Sessizlik.
Koridorda sadece bir floresan lambanın cızırtısı duyulur.
Jane’in gözleri küçülür.
Jane: “Neden şimdi söylüyorsun?”
Cho: “Çünkü bitti sandığında… tekrar başlıyor.”
---
Sahne 3 – Çöküş
Ahmet akyol
#thementalist