Ahmet akyol
@Ahmet4747
ᴅᴀᴍʟᴀ ᴅᴀᴍʟᴀ ʙɪʀɪᴋɪʏᴏʀsᴜɴ ᴋᴀʟʙɪᴍᴇ.
ɪ̇ʟᴍᴇᴋ ɪʟᴍᴇᴋ ɪşʟɪʏᴏʀsᴜɴ ʏᴜ̈ʀᴇɢ̆ɪᴍᴇ.
ɢᴏ̈ᴢʟᴇʀɪɴɪɴ ᴇsɪʀɪ ᴏʟᴅᴜᴍ.
ʏᴜ̈ʀᴇɢ̆ɪɴᴇ ʜᴀᴘsᴏʟᴍᴜşᴜᴍ.
ᴄᴇᴢᴀᴍ ᴍᴜ̈ᴇʙʙᴇᴛ ᴏʟsᴜɴ🔥🤍
Söz==>αнмєт αкуσℓ
#şiir #kendişiirlerim
#siirdefterim
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
THE MENTALIST: “SON GERÇEK”
Sahne 1 – Sessizlik
Hava kararmıştır. CBI arşiv binasının eski duvarları yankı yapar.
Patrick Jane, masasının başında oturur. Elinde bir fincan çay, parmakları hafif titrer.
Gözleri duvarda asılı duran kırmızı lekeye takılıdır.
Lizbon içeri girer, elinde iki kahve.
Lizbon: “Bitti artık, Jane. Red John gitti. Gerçekten gitti.”
Jane sadece gülümser. O gülümseme… alışılmış o sahte huzur dolu olandan farklıdır.
Jane (alçak sesle): “Bazı oyunlar bittiğinde bile yankısı kalır, Teresa.”
---
Sahne 2 – Çatlak
O gece, Jane binadan çıkmak üzeredir.
Koridorun ucunda Cho belirir.
Gözleri doludur ama ifadesi taş gibidir.
Cho: “Bir şey söylemem gerekiyor.”
Jane dönüp ona bakar, o bilindik sezgisel sessizlikle.
Jane: “Söyleme, Cho. Bazı şeyleri duymak gerekmez.”
Cho: “Bu farklı. Red John… yalnız değildi.”
Sessizlik.
Koridorda sadece bir floresan lambanın cızırtısı duyulur.
Jane’in gözleri küçülür.
Jane: “Neden şimdi söylüyorsun?”
Cho: “Çünkü bitti sandığında… tekrar başlıyor.”
---
Sahne 3 – Çöküş