Bir şey var ki, bana her şeyden daha sıkıcı,
bir şey ki, benim için dayanılmaz,
tüm sinirlerimi ayağa kaldırır,
yalnızca düşünmek bile onu.
İstiyorum bunu size, dostlarım, açıklamayı:
En sıkıcı olan yatağın yalnızlığıdır geceleyin;
oysa daha da kötüsü,
aşkın yolunda korkmak yılanlardan
ve haz güllerinin altındaki zehirden,
doruğa ulaştığı anda en büyük mutluluğun,
yaklaşırsa dalgınlığına fısıltıyla kaygı.
Eğer bana dersen, çocukken, sevgilim,
İnsanların hoşlanmadığını senden,
Seni istemediğini annenin,
Büyüyünceye ve sessizce gelişinceye dek,
İnanırım; düşünürüm o zaman seni
Olağanüstü bir çocuk olarak.
Biçimi ve rengi yoktur asma çiçeğinin de,
Ama üzümler olunca, can atar insanlar ve tanrılar.