Ahmet Coşkun

Kendimce içimdekileri aktardım iyi akşamlar :)
Bu aralar hiç tadım yok. Çayı şekersiz,Kahveyi acı içer Yemeği tuzsuz yer oldum. Artık geceleri sever, Gündüzleri kovar oldum. İnsanları samimiyetsiz,Dostları sahte görür oldum. Kusur ise her yerim kusur oldu! Sahi ben kusursuz muydum ki? Artık ben yarınsızımıydım ki? ben neden böyle oldum, Niçin böyle oldum bileniniz var mı? Yoksa artık sizin istediğiniz gibi biri mi oldum Artık başkaları için yüzlerce ölmüyorum. çünkü kendim için bir kez öldüm
Şiir
Reklam
İlk yazdığım demet. Önerilenizi ve eleştirilerinizi bekliyorum :)
Kurduğumuz kağıttan evleri beton sandık. kalbimizi kağıttan gemilerle saldık okyanusa. ne açılmasını biliyordu, Ne de dayanmasını. Çelik zırhla kaplı bir kalbi güzel sözler eritebilir mi? sanmam, belki de toprak olmak gerekli faydalı olabilmek için, belki de sabır olmak gerekli dayanabilmek için, belkide insan olmak gerekli yaşamak için. Belk’i de insan olmak gerekli yaşamak için
Şiir