Bu şehirde insanlar kaybolmaz… sadece kayıtları silinir.
KLOTHO’nun ardından gelen LACHESIS, sistemin daha derinine inen, gerilimi katman katman büyüten bir devam romanı. Artık mesele yalnızca hayatta kalmak değil; geçmişin, kimliğin ve kan bağının karanlıkta saklanan gerçekleriyle yüzleşmek.
Ahmet Erdem, kurduğu savunma sistemleriyle ayakta kalmaya çalışırken; Miraç Tunç ve Athena düzeni, insanı veriye indirgeyen daha büyük bir yapıya dönüşür. Bu dünyada insanlar isim değil, parametredir. Ve bazı parametreler silinmemelidir.
LACHESIS; güç, kontrol ve kimlik üzerine kurulu, insanın sistem karşısındaki kırılganlığını sert bir dille anlatan, karanlık ve düşündürücü bir roman.
KLOTHO, okuru sistemin içine çeken, gerilimi adım adım yükselten güçlü bir roman.
Gri karakterleri, karanlık atmosferi ve düşündüren yapısıyla sadece okunmaz… hissedilir.
Bu şehir kimseyi olduğu gibi kabul etmiyor; ya sertleşeceksin ya da silineceksin. Geç kalanı ezer, yorulanı küçümser, düşeni ise ibret gibi seyreder. İnsan burada acısını bile açıkça yaşayamaz; gülümsemeyi, susmayı, içindeki yangını yüzüne vurmadan yürümeyi öğrenir. Bu düzende kimse yarana bakmaz, yalnızca işe yarayıp yaramadığına bakar. Bir süre sonra şunu anlarsın: Güçlü olmak, canının yanmaması değildir; yıkılacak bir yer bulamadan ayakta kalmak zorunda olmaktır.
İsmimi sahife-i kalbinde nihân yaz aşkım,
Geçmesin ömrüme bir fasl-ı hazân, yaz aşkım.
Rûhuma akşam olan hüznü biraz dindir de gel,
Gam değil, sîneme bir mevsim-i cân yaz aşkım.
Bir gülüşle geceyi nûra kesen sensin yine,
Adını tâli'ime, bahtıma, her ân yaz aşkım.
Geçse de mevsimler içimde tükenmez bu harâr,
Beni bir deftere değil, dil ü cân yaz aşkım.