Rousseau: "Aklım, kendi ritmine göre işlemelidir, bir başkasınınkine itaat edemez. Çünkü tecrübe ettiklerimin başkalarında tekrarlanmayacağını biliyorum."
Var olduğumuzu keşfetmemiz çok üzücüdür, ama artık yapacak bir şey yoktur. Bu keşfe İnsanın Düşüşü deniliyor... Hayat hayal edilecek, ama bu parçalarına ayrılamaz ya da katlanarak artırılamaz. Tekilliğinin herhangi bir şekilde sonu kaosa çıkar.