Ahsen Özcan
@Ahsen82
"Güya kainat, gül çiçeğinin yaprakları ve mısır sümbülünün gömlekleri gibi birbiri içinde sarılı, yüz binler ayrı ayrı, çeşit çeşit sofralardır ki; o sofralar adedince ve onlardaki taamlar ve nimetler miktarınca diller ile ve ayrı ayrı, küllî ve cüz'i lisanlar ile bir Rahman-ı Rezzak'ı bir Rahim-i Kerim'i bütün bütün kör olmayana gösterir."
"Zerreler ve zerrelerden terekküp eden mevcudatlar adedince hadsiz, nihayetsiz şehadetler her an ve zaman geliyorlar. zerrât tarlasından ta manzume-i şemsiyeye..tâ Samanyolu denilen Kehkeşan dairesine ve bir hüceyre-i bedenden ta zemin mahzenine.. ta kainat heyet-i mecmuasına kadar aynı kanun, aynı rububiyet, aynı Hikmet ile beraber idare ve terbiye eden bir rububiyeti tasdik ve hissetmeyen, bilmeyen, görmeyen Bir İnsan, elbette hadsiz bir azaba kendini müstehak eder ve merhamete liyakatını selbeder."
"Ve aynı Kudret, aynı zamanda hava sayfasını bir yazar bozar tahtasına çevirir. bütün zerrelerini birer kalem uçları ve o kitabının noktaları hükmünde Emir ve iradenin onlara tayin ettiği vazifelerinde istimal ederek ve bütün o zerrelere her birine öyle bir kabiliyet vermiş ki; güya bütün sözleri ve konuşmaları bilir gibi alır, neşreder, şaşırmaz. küçük birer kulak, incecik birer lisan olarak istihdam edip unsur-u havanın, Emir ve irade-i ilahinin bir arşı olduğunu ispat eder."