Tanıdığım en güzel insanlar, yenilgiyi, acıyı, mücadeleye ve kaybı yaşamış olan ve diplerden çıkış yolunu kendileri bulmuş romantik ve anlayışlı olan insanlardır. Bu kişiler yaşama karşı
geliştirdikleri kendine has takdir, direniş, duyarlılık ve anlayışla; şefkat, nezaket, bilgelik ve derin sevgiden kaynaklanan bir ilgi ve sorumlulukla doldururlar. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluşurlar…
Üretmeyen insan hayatla kavga eder.
Kısacık bir ömür tutkuyla yapacağınız işi yapın, bir gün bile mutsuz olmazsınız işinizde ve geriye güzellikler bırakırsınız.
“Kızım hikayenin tamamını dinlemeden henüz. Anladığım kadarıyla, senin de hayatın, şu şemada beliren gök gürültüsünden farksız değilmiş. Görülen o ki, imtihan şimşekleri çakmış, hidayet pınarları gönlünde çağlamış. Kurak kalbinde rahmet çiçekleri açmış.” dedi.