Başka ulusların topraklarını fethedenleri neden bu kadar saygıyla andığımıza anlam veremiyorum. İskender, Hannibal, Sezar, Charlemange, Napolyon ve onlar gibi daha nicesi tam olarak neyi başardı? Koskoca devletler kuruluyor ancak halk sıkıntı içinde ve açlık çekiyor. Milyonlarca insan cahil kalıyor. Her yerde sarhoşluk, hırsızlık, büyük sefahat, isyanlar, toplumsal nefret kol geziyor... Tarih bu küstah kahramanlara kaç kez ders verdi? Kaç kez hatalarını başlarına kaktı? Bir hamlede darmadağın etti hepsini fakat bütün bunlar hiç kimseye ders olmadı. Politikacıların hepsi eski aptal, yağmacı, haydut oyununu sürdürüyorlar. Devletlerin sınırlarını genişletme konusunda ısrar ediyorlar. Oysa o genişleyen sınırlar içinde ne toplumsal bilinci ne de halkın bilgi ve vicdanını genişletiyorlar.