Şamanlar çocukluk çağlarından itibaren birtakım sinyaller vermeye başlarlar.
Yalnız kalmayı tercih eden, topluma uzak duran, sık sık bayılan, doğaüstü varlıklar gören, ilginç tavırlar sergileyen, az konuşan, sık sık epilepsi krizleri gibi krizler geçiren çocuklar zaten küçük yaşlardan itibaren şamanlık sinyalleri vermektedirler. Ergenlik çağına geldiğinde ise ruh basması denilen olay yaşanır, şamanlığa çağrı çeşitli fiziksel azaplar ve ruhsal sıkıntıları beraberinde getirse de bu engellenemez bir durumdur.