Mənə elə gəlir ki, insanlar fəzadakı ulduzlar kimidir. Bəziləri milyon illər zəif işıq saçır və yerdən güclə görünürlər. Ancaq onların varlığını sən bilmirsən. Onlar kətan üstündəki nöqtələr kimi qovuşurlar. Digərləri elə gur şəfəq saçırlar ki, fəzanı işıqlandırırlar. Onları görməmək və seyr etməmək mümkün deyil. Lakin onlar çox yaşamır. Bacarmırlar. Bütün enerjilərini tez sərf edirlər. Anam da belələrindən idi.