“Elə buradaca xatırladı: -Böyük xoşbəxtlikdir ki, atam öldü, bu günü görmədi! ”
Ah Cenni…
İnsanın ən çətin anında özünü yox başqasını düşünməsi. Heç yad hiss deyil…
Hər bir düşüncəli adamın həyatında elə bir dövr gəlib çatır ki, o dönüb keçmişə nəzər salır və həm zehni, həm mənəvi, həm fiziki, həm də maddi cəhətdən nə kimi dəyəri olduğunu öz- özündən soruşur. Bu, düşüncəsiz gənclik coşğunluğu geridə, keçmişdə qalanda, ilk müstəqil addımlar atıldıqdan, ən qızğın səy göstərildikdən sonra baş verir və can atdığın hər şey, nail olduğun hər bir şey sənin gözlərində yanlış və səbatsız görünür.
-Geştalt nəzəriyyəsi. Bilmirəm, bu barədə məlumatın var, ya yox. Geştalt terapiyada belə bir anlayış var: “yarımçıq qalmış geştalt”. İnsan üçün bir məsələ tam həll olunmayıbsa,
o, həmişə həmin məsələyə qayıdacaq,həmişə düşüncəsini məşğul edəcək. Bəzən bu yarımçıq qalmış geştalt insanın keçmişində baş vermiş hadisə və ya hisləri ilə əlaqəli olur. Düyün kimi şüuraltında özünə yer edir və insanın həyatına, hislərinə, davranışlarına təsir edir.Geştalt nəzəriyyəsi deyir ki, natamam məsələ tamamlanmayana qədər insana rahatlıq yoxdur.