Özlem Akdoğan
@Akd_47
Sociology/Psychology
28 Eylül 2001
21 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çarpma işlemi, sadece bizim biriktirmeye dayalı sistemimizde
olumludur. Simgesel düzende, çarpma, bir çıkarmaya denktir. Eğer
beş adam bir ipi çekiyorsa, bunların gücü toplanır. Buna karşılık, eğer
bir kişi ölürse, ölümü kayda değer önemli bir olaydır, halbuki bin kişi
ölürse, her birinin ölümü bin defa daha az önemlidir. İkizlerden her
biri, ikiz olduğu için temelde bir bireyin yarısıdır -ama onu sonsuz
sayıda klonlarsanız, değeri sıfıra eşittir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aynı düzen içinde, "ikinci tip" patolojiler içinde yer alan AIDS
ve kanser gibi hastalıklar, dıştan bir saldırıya maruz kalan bedenin or-
ganik olarak hasara uğramasından kaynaklanan geleneksel hastalıklar
değildir, daha çok aşırı koruma altında tutulan bedenlerin istikrarını
yitirmesinden kaynaklanan hastalıklardır (bütün hijyenik, kimyasal,
tıbbi, toplumsal, psikolojik protezler bu aşırı koruyuculuğun
örnekleridir) ve bu nedenledir ki, aşırı koruma altındaki bedenler,
bağışıklık güçlerini yitirerek herhangi bir virüse yem olurlar. Nasıl ki
terörizm sorununa "politik" bir çözüm bulunamıyorsa, aynı şekilde, AIDS ve kanser sorununa da, şimdilik, biyotıbbi bir çözüm bulunamamaktadır ve neden hep aynıdır. Çünkü bunlar anomalik süreçlerdir ve
vahşi, tepkisel bir şiddetle, toplumsal bünyenin ya da kısacası bünyenin, politik ve biyolojik anlamda aşırı çerçevelenmesine karşı dururlar.
Güncel analizlerde, uyuşturucular, uzun süre, Durkheim'ın
sözcüğe verdiği anlamda, "anomik", yani ortak değerlerin yitimi olarak
görüldü. Sanayileşmiş ülkelerdeki toplumsal grupların ayırt edici özelliği olan belli bir intihar şekli olarak ortak değerlerin yitimi anlamında
ele alındı. Yasaların, genel örgütlenmenin, grubun organik değerler
sisteminin alanına girmeyen kalıntı halinde, çizgi dışı, hiçe sayıcı
biçimlerdir bunlar. Yani kıyı özelliği taşıyan, ama yasa ve değer
ilkesini sorunsal kılmayan biçimler; uyuşturucular muhtemelen bu
özelliği kendi işleyiş süreçleriyle bütünleştirebilirler.
Uyuşturucuların eskiden beri sahip oldukları etki gücüne bağlı
olarak, onların hem gizil bir güç olduğu, hem de geleneksel olarak ya-
saklanmaları olgusu, bugün yeni uyuşturuculara ilişkin görüşümüzde
de devam etmektedir. Uyuşturucuların büyülediği kadar tiksindirdiği
ve Batı mantığı açısından bu ikili karşıtlığın kesin olduğu söylenebilir.
Sonuçta, bedeni ve beyni olduğu kadar, kendileri hakkında varılan
yargıyı da "uyuşturmaktadırlar".
Neredeyse biz de, yüzyıllardır süregelen
kurnazlıklarıyla bütün Avrupa'ya paralı askerler sağlayan ve bu
şekilde, kendilerini savaştan uzakta tutan İsviçreliler gibi işi kotardık.
Zengin ülkeler günümüzde hep böyle yapıyorlar, bütün dünyaya silah
sağlayarak ve böylece şiddeti olmasa bile, en azından savaşı kendi topraklarından uzakta tutuyorlar. Ama bu da hiçbir işe yaramıyor:
Ölümü başımızdan attığımızı sandığımız bir anda, bütün koruyucu
ekranlarda ve kültürümüzün en son sınırlarına kadar ölüm yeniden
boy gösteriyor.