Esere başlamadan önce üzerinde fazlasıyla durduğum Abdulhamit dönemine değinmek istiyorum .
II.ABDÜLHAMİD DÖNEMİ;
Tahta geçen II. Abdülhamid Osmanlı Devleti'nin 34. Padişahı ve 113. İslam halifesidir .(1876-1908) yılları arasında 33 yıllık bir hüküm sürmüştür. Kanun-i Esasi'nin hazırlandığı , meşrutiyetin ilan edildiği , Osmanlı- Rus savaşı'nın yaşandığı bir dönemdir.
1876 yılında yani Abdulhamit'in yönetiminin ilk önemli olayı kanun-i Esasi'nin kabul edilip, meşruiyet'in ilan edilmesidir . Halka temsil hakkının verildiği , halkın yönetime katılması amaçlanmış aynı zamanda Avrupalı devletlerin içişlerine müdahale etmemesini hedeflemişler yani bir taşla iki kuş vurmuş oluyorlar.
1877- 1878 Osmanlı-Rus harbi ya da namıdiğer 93 Harbi bu dönemde gerçekleşmiş. Ruslar bu savaşta hem Romanya hem de Kafkaslar üzerinden Osmanlıya saldırmış. Bu savaş sonrasında her iki ülke arasında Ayestefonos(1878) daha sonra ise Berlin antlaşması(1878) imzalanmıştır.
93 Harbi'nin gerçekleşmesi aynı zamanda I. Meşruiyet dönemi'nin de sonunu getirmiş . Savaşı bahane eden II.Abdülhamid anayasayı askıya almış ve Meclis-i Mebusanı dağıtmışlar. Yine bu dönemde Tunus ile Mısır Fransızlar tarafından işgal edilmiş , Kıbrıs'a ise İngilizler yerleşmiş.
II. ABDULHAMİD VE İSTİBDAT DÖNEMİ;
Tarihte istibdat dönemi olarak bilinen bu dönem II. Abdülhamit Han'ın hüküm sürdüğü dönemdir. 1878 yılında başlayan istibdat dönemi kesintisiz 30 yıl boyunca sürmüştür. 1908 yılında II.Meşrutiyetin ilan edilmesi ve Mebuslar Meclisi'nin toplanması ile sona ermiştir.
İSTİBDAT DÖNEMİ VE YASAKLARI;
II. Abdülhamit tarafından ilan edilen I. Monarşi geniş kesimlerce desteklenmiş ve umut olmuştu. Ancak II. Abdülhamit tarafından baskı rejimi uygulamaya başlaması ile