Anneler ve babalar çocuklarının ilgilerini, yeteneklerini düşünmeden onları kendi istedikleri okullara girmeye zorluyorlar. Bu yüzden çocuklar, gençler istemedikleri, daha doğrusu ilgilerine, yeteneklerine yanıt vermeyen okullara, işlere girmek zorunda kalıyorlar. Ne yazık ki ilgi olmayınca sevgi olmuyor. Sevgi olmayınca da başarısızlık hiç bitmiyor. Bunlardan biri de benim. Ne işim var benim mühendislikte? Ben ressam olmak istiyordum ama mühendisliğe gönderildim. Başarısız olduğum söylenemese de mutsuz olduğum bir gerçek