Akidee

Çocukken bana hep 'yaşına göre olgun bir kız' derlerdi. Hep en büyük bendim, benden küçüklere örnek olmak zorundaydım, okulda başarılı olmak zorundaydım. Böyle bir çocukluğun ardından ergenliğimle birlikte denge bozuldu. Çünkü büyük bir ihmal, unutulan bir şey vardı: SEVGİ!
Reklam
Gitme! Sen de gidersen ben iyice dağıtırım. İyi kötü yine sen ayakta tutuyorsun beni. İyice kopacağımı, sıyıracağımı biliyorsun.
O niye öldü bilmiyorum. Ölmesi gereken o kadar çok insan varken,
Sen dünyanın en inatçı insanısın, kendini cezalandırmayı kafana koymuşsun, sevmemeye yemin etmişsin. Sevgisiz yaşa­yamayacağın için de yavaş yavaş öleceksin.
Ben galiba hayatım boyunca iki arada gidip gelicem Kornişteki perde gibi, raydan çıkana dek...
Reklam