Çocukken bana hep 'yaşına göre olgun bir kız' derlerdi. Hep en büyük bendim, benden küçüklere örnek olmak zorundaydım, okulda başarılı olmak zorundaydım. Böyle bir çocukluğun ardından ergenliğimle birlikte denge bozuldu. Çünkü büyük bir ihmal, unutulan bir şey vardı: SEVGİ!
Sen dünyanın en inatçı insanısın, kendini cezalandırmayı kafana koymuşsun, sevmemeye yemin etmişsin. Sevgisiz yaşayamayacağın için de yavaş yavaş öleceksin.