Akın Özcan
@Akinburg
Kitaplar bende iz bırakmaz, içime çöker. Parlak hikayeler değil, karanlıktan sızan gerçekler ilgimi çeker. Okumak kaçış değil; insanın kendine doğru yaptığı en sessiz düşüştür.
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
"Sadece hayat can yakardı. Ölümde acı yoktu. Ölüm uyumaktı. Ölüm huzurdu. O zaman niye ölümü kabullenemiyordu?"
"İnsanlar yeryüzünde zalimce hak iddia edebilir, her yeri kasıp kavurabilir, birbirlerini yok edebilirler. Ama denizin otuz fit altında onların hükmü geçmez, güçleri bir hiçtir. Ah, Bayım, yaşayın! Yalnızca denizin bağrında yaşayın! Gerçek bağımsızlık ancak oradadır. Orada zorbalar yoktur. Orada ben tamamen özgürüm!"
— Kaptan Nemo
Geceyi içime çektim,
sigara değil — insan yaktım içimde.
İsimler küle döndü,
hatıralar hala yanıyor.
Sevgi dedikleri şey
zayıfların uydurduğu bir masal,
ben gerçeği gördüm:
herkes biraz cellat,
herkes biraz kurban.
Kalbim yok artık,
yerine refleks koydular.
Birine yaklaşınca
otomatik olarak uzaklaşıyorum.
Tanrı bile konuşmadı benimle,
demek ki doğru yoldayım.
Çünkü sessizlik
en çok suçlulara yakışır.
Ve ben…
artık iyi biri değilim,
ama en azından
gerçek biriyim.
Akinburg
2012
"Anlaşılan o ki, hüzün tek başınayken gelmiyor. Yanında bir sürü hatırayı da sürüklüyor."