Bugün okuluma veda ettim. Mezun oldum liseden. Öğretmenlerimle, arkadaşlarımla vedalaştım teker teker. Garip hissettirdi. Hayatımın belli dönemlerine insanlar giriyorlar ve sonra birden çıkıveriyorlar. Her gün gördüğün insanları aylarca, yıllarca belki de bir daha hiç görmüyorsun. Hal böyle olunca kimseyle kötü ayrılamıyorum. Kavgalı da olsam, tartışma da yaşasam hatta nefret bile etsem ölümün olduğu bu dünyada birileriyle kırgın, dargın ayrılmaya gönlüm razı gelmiyor. Karşıda ki böyle mi düşünüyor yoksa ben mi bazı şeylere fazla anlam yüklüyorum bilmiyorum. Herkes benim gibi güzel seviyor zannediyorum. Bu çoğu zaman beni hayal kırıklığına uğratsa da sanırım güzel sevmekten, insanlara değer vermekten ve hayata güzel bakmaktan hiçbir zaman vazgeçmeyeceğim. Çünkü yaratılana hangi gözle bakılıp nasıl bir anlam yüklenirse yaratana da aynı anlam ve sevgiyle bağlı kalınır.