Mehmet E. AKSOY
@Aksoyluemin
Aslında anlatacak pek bir şey yok yaşamak lazım...
Makine Yüksek Mühendisi
Yüksek Lisans
ANKARA
11 Aralık
20 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Bazı şeyleri unutamıyor işte insan. Ne boğazında düğümlenen sözcükleri, ne vedalaşamadan ayrıldığın insanları, ne şimdiki aklım olsaydı dediğin geçmişini ve ne de düşündükçe ben bunu nasıl yapmışım dediğin içini kavuran pişmanlıklarını. Hayat bazen doğru kararlar için anlık fırsatlar sunuyor, bazen de atamadığın her adım için sonu gelmez pişmanlıklar. Ve şu zamanda ne kadar uzun sürerse bir iyilik hali, bende bir o kadar iyiyim işte. Dallardaki meyveleri, yoldaki bir kaç papatyayı görmese gözüm, inan haberim bile olmaz yazdan ve bahardan. Yalan değil, çoğu zaman keyif almıyorum bu hayattan. Bir kaç defa, kaçıp gitmek de istemedim değil aslında. Ama yeni başlangıçları ve o bilindik sonları kaldırmaz artık diye yüreğim, vazgeçtim. Senin anlayacağın, bazı şeyler için fazlasıyla yorgun ve üşengecim. Ama gözlerim ne zaman huzur çekse ve bir bardak çayı içim, atıyorum kendimi yalnızlıklar diyarına. Katlanılması zor boş muhabbetlerden, samimiyetini yitirmiş yüzlerden daha iyi geliyor bana, bu suskunluk, bu yalnızlık. İçimde tarifsiz bir ağırlık var. İster adına tükenmişlik de, ister karamsarlık. İster yorgunluk de, ister huzursuzluk. Bu aralar böyleyim işte..
Bir toplum, kahramanlarını anlamayacak kadar kör; fedakârlığı takdir edemeyecek kadar nankör olduğunda fakat bir toplum kendi özgürlüğünü de onurunu da kendi elleriyle toprağa gömer.
Che Guevara'dan Muhammed Kerim'e... Asıl kayıp, kahramanın ölümü değil; halkın kendi geleceğini menfaat uğruna satacak hâle gelmesidir.
Geceleri, bir köşeye sığdırdım içimdeki boşluğu. Bir zamanlar sesler vardı, şimdi ise herşey sessiz. Adımlarımın yankısı, kimseye ulaşmıyor. Ve ben, bir zamanlar var olan herşeyin bir hatıra gibi kaybolmasına bakamıyorum.