Aslında ekmek hepimize yetiyordu, tarlaya karga, ambara fare, fırına hırsız, memlekete haramiler dadandı...
Kimi itini, kimi bitini kimi de piçini bıraktı, yoksa bu kadar soysuzun bizden olması imkansız...
Neyzen Tevfik
Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.