Kaderimiz aslında doğduğumuz evlerde yazılır. Önce o evler, sonra da içine girmeye çalıştığımız toplum yaralar bizi. O yaralarla büyür , sonunda o yaraların bizi götürdüğü yere gideriz.
İşte çocukken alınan o kalp yaraları kimimizi abat eder , kimimizi de berbat .
Marifet, kaderimizi güzel olmasa da , hayatın bize kapattığı kapılara yeni bir anahtar uydurabilmekte...
Bir toplumda şiddet ne kadar yoğunsa , o toplumun insanları o kadar mutsuz, güvensiz, kederli , kırılgan, alıngan, umutsuz , öfkeli ve şiddet göstermeye o kadar yatkın olur.