#🇵🇸
Ben küçük bir çocuğum !
Bozguna uğramış insanlığın içinde çocukça bir bozguna uğradım.
Sebepsiz yere ..
Söyleyin nedir benim suçum , nedir günahım ?
dünyaya rengarenk bakmaktan başka.
Ey insanlar ! bakın ülkemin üzerine hüzün tortuları yağıyor.
Oyun parklarımın, çocukluğumun üzerine acının vahşetti ve insanlığın kan tortuları serpiliyor..
Sırtımda bir yırtık yakka, yakkanın içinde ise insanlığın yitirmiş insanların yükü ..
reva mı bu bana ?
küçücük bedenimde bunca yük taşımak.
Ben küçük bir çocuğum !
Çocukluk umutlarımız öldü, hadi gelin masum can kardeşlerim gidelim artık .
Bu dünya bizi barındırmayacak kadar küçük ve masumluğumuza layık olmayacak kadar kirli.
Artık bir başka bahara nergis çiçeklerimizi ekleceğiz ..
Ben küçük bir çocuğum !
Acı dolu ama hala çocuk gülüşlerimiz duyuluyor yıkık duvarların
ve kan bulaşmış enkazlar arasında
fakat..
yavaş yavaş gülüşlerimiz uçuyor gökyüzünün çığlığı ile esen rüzgarlarla..
Ve..geriye sadece virane olmuş bir zamanlar gülüşlerimizle dolan odalar ve enzkazlar arasında geriye kalan anılar..
Ben küçük bir çocuğum !
Küçük ellerimi açtım semaya.
Her gökyüzünü çığlığı ile esen rüzgarla;
o acı dolu çocuk haykırışlarımızın gitmediği dünyanın dört bucağına
o rüzgar ile esip ;
insanlığın yitirmemiş insanlara ulaşmasını diliyorum Rabbimden.
Ben küçük bir çocuğum !
insanlık duygusunun kaybolmaya yüz tutmuş bir çağda seslerimiz
duyulmuyor o insanların arasında.