Raskolnikov'da kendimi gördüm insana bahş edilen hicbirsey bedelsiz değil. Zeka kiminin en büyük cehennemi olabiliyor. Herşeyi en ince ayrıntısına kadar düşünüp dert edinerek acı çekmekten başka ne elde edilebilirdi ki zaten. Ben de Napolyon olabilir miyim sorusuyla başlayıp ruhuna kadar herşeyi sömürülen bir hayat çizmek tamda çok zeki aptalların yapacağı birşey. Lakin orda da olduğu gibi herşeyin bittiği anda insanı umuda bağlayan tek şey aşktır. Aşk öyle bir illettir ki kişiyi ölüme götürüp son saniye suni teneffüs yaptırır. Öyle bir illettir ki çölde ormanın, ormanda çölün olur. Ormanı yakacak kadar aptal olmamak lazım ben gibi .. Suç ve Ceza