Beklemek, yitiklere bir yitik daha katmadığı raddeye vardığında beklemektir esasında. Kendini en son unuttuğu yerde, terk edişlerden terkip bir boşluğun kalmasıdır. Adımlarının artık iz bırakmamasıdır esasında bu dünyada aziz efendim. Varlığının hacimsizliğidir. Yani ki beklemek olamamışlığın sunturlu kapısıdır. Hayat denen olanağında kimsenin gamzesine bir tebessüm düşürememenin kırık izdüşümüdür. Eksile eksile gözlerinin önünden akıp gitmesidir ömrünün aziz efendim.