f’

serê gorê şehkirî çavên wê kilkirî kirasê bihûçik lixwekirî kolayî valayî û bi şehwet li hêviya tijîbûna min sekinî mirim agir xurifî av derizî
Reklam
çiqas ken û maçên te hebûn min zû zû civandin ji bajêr nebêje çima çavê min bar nebû ku ji wan re bihêlin lê disa jì min hinek dil kir sedeqa serê evina xwe û te û min li bajêr belav kir tu zani pê bê çi bû? bajar dîn bû û bi çolê ket çũ û çũ....
wê wextê bi xezeb li vî bajarî ez bi efara evîna te ketim
kê xaçerêkek dit ji xwe re tê de herikî kê civikeki koçber, bê siwari dit pengizî û li ser piştê bû siwarî min tenê kir cir min tenê bi van erdan re mehra fileyan birrî
Kurdî
Reklam