Hep aynı şey... Kâh bir umut kıvılcımı parlıyor kâh bir keder deryası kabarıyordu; hep ağrı, hep ağrı, hep keder ve hep aynı şey... Yalnız kalmaktan içi sıkılıyordu.
Çocuklar gibi sevilip avutulmayı,birisinin başında ağlamasını istiyordu. Önemli bir kişi olduğunu,sakalı artık kırçıllaştışı için buna imkan olmadığını bildiği halde istiyordu.