Dünyanın sonu, bu halime öyle çok uyuyor ki hiç üzülmeden, hiç korkmadan kabulleniyorum onu. Öylesine bencilim ki dünyanın sonunu, kendim gibi çok seviyorum.
Evet, yalnızım...
Sadece bunu söyleyip susmak isterdim. Ebediyen susmak. Çünkü canım acıyor... Konuştukça, arzuladıkça, özledikçe, en kötüsü, yaşadıkça canım acıyor...