Emine Bulut
@Alice01
Mersin
92 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Yaşanılmamış acı, birini unutmamamızın en büyük nedenidir."
Kitabı bir defa okuyup, kitaplığa konulup arada sırada hatırlanacak bir kitap değil öncelikle onu diyeyim. Ben bu kitabı daha önce okumaya başlamıştım bir şema üzerinde de derinlemesine çalıştım lâkin ikinci şemaya çalışırken zorlandım enerjim tükendi. Kitaba ara vermek zorunda kaldım. Ruhumuzun karanlık kısımlarına bir mum yakmak, kendimizi daha iyi anlamak hem zordur hem zaman alır. Hatırlıyorum da lise zamanında tarih sınavından 72 almıştım ( gayet iyi bir not aslında) dolmuşla eve giderken gözlerim dolu doluydu. Nasıl 72 alırım diye kendimi yiyordum. Kitabı okuyunca yüksek standartlarım olduğunun farkına vardım. Kitap hem farkındalık sunuyor, hem bu şemayı oluşturan köken nedir ve bunun için neler yapabilirsiniz bunları da söylüyor.
Kitabı okurken ağlamanız mümkün o nedenle evde bölünmeyeceğiniz bir ortamda okumanızı tavsiye ederim. Ve dediğim gibi sürekli okumanız lazım ki şemalarınız iyileşerek hayatınıza olumlu etki etsin. Ben kitabı çok beğendim. Kendi içimde faydasını çok gördüğüm bir kendine yardım kitabı. Bu nedenle herkesin okumasını tavsiye ederim.
Yazarın kalemi sade. Yer yer sıkılsam da okuması rahattı. Bende 90’lar çocuğuyum az çok aşina olduğum veya yaşadığım durumları, İpek karakteri sayesinde tekrar anımsamış oldum. Yer yer tebessüm bıraktırması da hoşuma gitti. Bunlar benim açımdan kitabın olumlu yanları.
Kitabın son cümlesini okuyup kapağını kapattığımda aklımda geçen fazlasıyla basit bir kitap olduğuydu. Kitap okumak için belli bir zaman ve emek veriliyor. Verilen bu sürede daha etkileyici kitaplar okumak istiyor insan. Ağır kitapları okurken zihnimiz boşalsın, biraz bir soluklanalım isteriz ya bu amaçla okunacak bir kitap bence, ötesi değil.
Bu kitabı arkadaşım vermişti ve uzun zamandır kitaplığımda olduğu için okudum. Ben genel anlamda beğenmediğim için kitabı tavsiye etmiyorum.
