İşte benim hikayemden de bir yaz geldi, geçti. Ne kadar üzülmüş ve üstüne titremiştim. İlle bu yaz geçmesin de ne olursa olsun demiştim. Fâni güllerinden üç beş tane kaparabildim, onlar da soldu gitti.
Artık dinlen çok yoruldun, ey gönül! Bak mavi deniz nasıl yükseliyor, bak nemli topraktan yığın yığın kasımpatı fışkırmış, ne güzel. İstersen biraz da çoşkunluk yap, garib gönül, benden sana müsaade! Dedi ki:
Gelir mi bir dahi âgûşa cânan? İki ömrün olur mu ihtimali?..
Sana teselli çok. Yalnız otur, etrafı dinle, kendini dinle. Dinle ki yaz geçti! Müsterih ol.