Mehmet Ali

Altında yeryüzünün kabarır suyu öç ağacının Ve koyar utku meyvelerini emeğinin Yaşlı, mavi damarları üstüne yeryüzünün, Yıkanır diye belki başında kanlı suyun Yeniden doğduğunda, yüreği insanın
Sayfa 215·Kitabı okudu
Reklam
Her ürünü toprağın, her kan titreyişi İzlemek ister adımlarını senin, Halkın Ordusu: Ulaşır düzenli ışığın senin unutulmuş, Yoksul insanların, keskin yıldızın Batırır kısık sesli ışıklarını ölüme, Yerleştirip yeni gözlerini umudun.
Ve alevler sardı her şeyi bir sabah Ve bir sabah ateşler Fışkırıp topraktan Yutuverdi yaşamları, Ondan sonra ateşti, Baruttu, kandı Ondan sonra her şey.
Sayfa 170·Kitabı okudu
Doğmadı mı senin için yalnız, Erkek ya da kadın, yalnız senin için, o çan Ağırdan devirleriyle mavi baharın: Enginliği dünya çığlıklarının , gelişimi Yeryüzünde titreşen soğuk tohumların, Sessizliği gece vakti bir geminin; bütün yaşayanlar, gözkapaklarıyla Örtülmüş, Bitkin düşmek, dağılmak için?
Sayfa 149·Kitabı okudu
Seni yalniz öpüşler, gelinciklerle sevebilirim, Yağmurla ıslanmış çelenklerle, Bakarak kül rengi atlara, sarı köpeklere. Yalnız, sırtımdaki dalgalarla sevebilirim seni, Belirsiz kükürt patlayışları, dalgın sular arasında, Kimi ırmaklarda akan gömütlüklere karşı yüzerek Hüzünlü, alçıdan gömütler üzerinde büyüyen ıslak Çayırları olan, Yüzüp geçerek batık yüreklerden Solgun listelerinden gömülmemiş çocukların.
Sayfa 107·Kitabı okudu
Reklam