Biriyle vakit geçirmeye, onu tanımaya, keşfetmeye başlıyorsun. Güzel vakit geçiriyor, onu önemsiyorsun. Sonra öyle bir şey yapıyor ki sanki hiç var olmamışsın gibi hissettiriyor sana.. sanki hiç birlikte olmamış gibi.. Ortadan kayboluyor, zaman diyorsun, biraz sakinleşsin döner diyorsun. Her gün onu bekliyorsun ne bir mesaj ne bir arama o hayatına devam ediyor sen her gün travmalarına bir yenisini eklerken o hayatına devam ediyor... Sonra bir gün onu görüyorsun. Konuşmak istiyorsun. Bitsin diyor. Sen haftalardır bekliyorsun onu ama o çoktan kafasında bitirmiş seni. Sen ayrılığı atlatmaya çalışıyorsun ama o hayatına devam ediyor...
Saplanıp kalacak kadar salak değilim diyor insan kendi kendine ama saplandığını kendine bile itiraf edemiyor.