Ey aşk! Gerçi dağınıksın, perişansın, açılıp saçılmışsın fakat bir şey var, birisi var ki ; aşka da ateşten bir kemer kuşatmış da , âşık olanları yakıp yandırmadadır! Ben O'nun yüzünden kendimden geçmişim; O'nun yüzünden başım dönüyor; şaşırıp kalmışım! Bazen kolumu kanadımı yakıp yandırıyor, bazen de yeni bir baş lûtfetmede, manen yükselmem için yeni bir kanat bağışlamakta...