Ne kötü bir gün, bugün. Güneş bile bir başka yakıyor sanki. Hiç sevmiyorum bu ayı. Elif de neden çıkardıysa beni balkona. Güneş banyosu yapacakmışım. Ben bu ayın güneşini de istemem yağmurunu da…
“Anneciğim iyi geldi mi güneş?”
“Beni niye çıkardın buraya, güneş yaktı gözlerimi.”
“Güneşlen diye anneciğim. Hem etrafa bir bak. Hava çok güzel, kuşlar cıvıl cıvıl ve insanlar...”
“Ne olmuş insanlara, bu sıcakta hiç işleri yokmuş gibi bembeyaz da giyinmiş hepsi. Düğün mü var bayram mı?”
“Ne güzel işte, insana yaşama sevinci veriyor. Bak şu kadını görüyor musun? Ne kadar da havalı.”
“Havası batsın. Simsiyah saçlarını beyaz gömleğinin üzerine nasıl da savuruyor. Kimin yuvasını söndürmeye gidiyor Allah bilir.”
Elif hayal kırıklığı içinde gözlerimin içine baktı. Ben de inadına kaçırdım gözlerimi. Ben mi dedim beni balkona çıkar diye. İstemiyorum dedim, dinlemedi beni.
“Allah aşkına anne bu kadar ön yargılı olma, belki işinde gücünde bir kadındır.”
“Neyse ne… Odama götür beni yoruldum. Ne kötü bir gün bugün, keşke hiç uyanmasaydım. Elimden gelse bu ayı takvimden komple çıkarırım. Haziran ayından Ağustos ayına geçsek ne güzel olurdu.”
DEVAMI
duskirintileri.blogspot.com/2025/06/siyah-n...
Refah dediğiniz nedir? Elektrik ve otomobilse, belki bunlar yok, fakat kalp rahat var.
