Hani Sabahattin Ali, İçimizdeki Şeytan kitabında diyor ya; "İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı. Daha büyük, insanca bir sebep lazımdı...
Hepimizin küllerinden yeniden doğduğu zamanlar olur. Dostoyevski Yeraltından Notlar kitabında soruyor, "Kolayca elde edilmiş mutluluk mu, yoksa insanı yücelten acı mı daha iyidir?" Cevap her zaman kolay gelmiyor. Ancak zor da olsa insanın kendini kor ateşlerde yürüttüğü, tırtıl olmaktan çıkarıp kelebeğe dönüştürdüğü, en iyi haline ulaştıran acıların kutsal olduğuna inanıyorum.