Çok zor süreçlerden geçiyorum. Zor bir yaşam, uykusuz geceler, düşük enerji, ruhsal ve fiziksel olarak yoğun bir yorgunluk… Yalnızlık, sıfır sosyallik… Bunların hepsi, konfor alanından çıkmanın bedeli; acıtan ama dönüştüren sancılar.
Yaşattığınız güvensizliklerin, travmaların ve acıların; depresyona sürükleyip hayattan soğuttuğunuz her insanın ahı vardır. Ve o ah yakanızı bırakmaz. Sonunda inim inim inlersiniz.
Tanrı affedebilir, ama ben affetmem. Hele ki ihanet varsa, iyi niyetim suistimal ediliyorsa ve aptal yerine konuluyorsam. Bunun karşılıksız kalacağını kimse sanmasın. Kincilikse kincilik, bedeli olur.