Bir not düşmüştüm önceki bir bayramda not defterime; “Şimdi çıkıp gelsen ansızın; otursan dibime, dinlesen anlatacaklarımı...biraz ağlayıp çokça sarılsak belki o zaman inanırım bayram olduğuna...”diye. Kaç bayram geçti gelmedin. Ben ise umudumu yitirmedim hâlâ, sadece yokluğuna alışmaya çalışıyorum ve en çok da bayram günleri özlüyorum seni nedense. Herkes bir arada, herkes yan yana ben ise bir parçası kayıp diye köşeye atılmış bir puzzle gibiyim hâlâ. ne bir işe yarıyorum ne de diğer parçalarım bir anlam ifade ediyor.