Alyoşa

Alyoşa
@Alyosaaaa
Kendime dair.
Allahım nasıl güzel sevilmeksin sen… Piraye
Canım karıcığım, Mektubunu hayatımın en güzel kitabı, dinlediğim en ümitli şarkı ve duyduğum en cesur menkıbe gibi dinledim ve okudum. Sana hayranım, seni sayıyorum, seni seviyorum.
Reklam
18 Şubat 1945 “Piraye Nazım Hikmet”
Ben senden önce ölmek isterim. Gidenin arkasından gelen gideni bulacak mı zannediyorsun? Ben zannetmiyorum bunu. İyisi mi, beni yaktırırsın, odanda ocağın üstüne korsun içinde bir kavanozun. Kavanoz camdan olsun, şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni görebilesin... Fedakârlığımı anlıyorsun : vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan senin yanında kalabilmek için. Ve toz oluyorum yaşıyorum yanında senin. Sonra, sen de ölünce kavanozuma gelirsin. Ve orda beraber yaşarız külümün içinde külün, ta ki bir savruk gelin yahut vefasız bir torun bizi ordan atana kadar... Ama biz o zamana kadar o kadar karışacağız ki birbirimize, atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz yan yana düşecek. Toprağa beraber dalacağız. Ve bir gün yabani bir çiçek bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse sapında muhakkak iki çiçek açacak :
seninle biz birbirimizi ve insanların en büyük davasını sevebildik, - dövüştük onun ugruna -, "yaşadık" diyebiliriz.
Canım, güzelim, kızım, bir tanem. (…). Her şeye rağmen günler bizimdir. Çünkü biz mesut olmaya en layık en namuslu insanlardanız.
Sen benim güzel ve olgun kadınımsın ve ben senin her zaman kuvvetli kalacak erkeğinim.
Reklam