“Ben gene bendim ama yeni bir derim, eskilerinden çok daha karmaşık yeni duygularım vardı. Eski duygularım içimde bir yerde ölü bir parça olarak duruyorlardı, oradaydılar ama ölüydüler. Benimle, bir zamanlar bana ait oldukları gerçeği dışında bir ilişkileri kalmamıştı.”
Ne yazık ki bu duygu kalıcı olmuyordu, romanları bitirince yeniden yapay ve kapalı bir dünyaya, anlayamadığım insanların arasına dönüyordum. Anlayamadığım insanların arasında ben de vardım. Duygularımı tarif edemiyordum, düşüncelerimi yakalayamıyordum…”
“Her galaksinin merkezinde bir kara delik var, galaksiler bu kara deliklerin çevresinde oluşuyor, zamanla da o kara delikler kayboluyor… İnsanlarda da böyle bir kara delik olabileceğini düşünüyorum bazen, demişti. hepimiz bir gün kendi kara deliklerimizde kayboluyoruz…”