Dünyanın büyük kısmı kafayı yemişti.
Geri kalanlar da öfke içinde yaşıyorlardı.
Ha bir de ne kaçık ne de öfkeli olmayıp, sadece salak olanlar vardı.
Hiç şansım yoktu yani. Hem de hiç.
Sadece oturup sonumun gelmesini bekliyordum.
Ama işe yaramadı.
Dünyadaki herkes boku yemiş durumdaydı aslında.
Yaptığı işten karlı çıkan hiç kimse yoktu. Yalnızca kazanç yanılsamaları vardı insanların elinde. Hiçbir şey elde
edemeyeceğimizi bile bile bir yerlere koşturup duruyorduk.
Günden güne hayatta kalmayı başarmak biricik amaç haline geliyordu.