Bu bir masal: "Bir zamanlar Kıtlı k içinde yaşayan bir İnsan varmaş. Sayısız maceradan ve Ekonomi Bilimi içinde uzun bir yolculuktan sonra, Bolluk Toplumu'yla karşılaşmış. Evlenmişler ve pek çok ihtiyaçların olmuş." AN. Whitehead, "Homo Economicus'un güzelliği, onun tam olarak neyin ardından koştogunu bilmemizdi!" demişti.
İnsan Doğası'nin İnsan Hakları'yla mutlu birleşmesinin modern zamnanlarında doğan Altın Çag'ın bu insan fosili yoğun bir biçimsel
rasyonalite ilkesi ile donatılmıştır,
Bu ilke onu;
1. en ufak bir kararsızlık belirtisi göstermeksizin kendi mutluluğunu aramaya,
2, tercih önceliğini kendisine azami tatminleri saglayacak olan nesnelere vermeye götürũr.
Tuketim dürtüsü dikey toplum hiyerarşisinde başarlı olamamayı telafi eder, bir statũ talebi olmanin yanısıra (özellikle alt sınıfların) "aşırı tüketim" özlemi aynı zamanda bu talebin karşılanmamiş olmasını da ifade eder.
Hiçbir ürün, hiçbir ihtiyaç eğer zaten üst modelin bir parçası değilse ve mesafenin korunabilmesi için yerine bu üst modelde ayırt edici başka bir mal ya da ihtiyaç geçmemişse kitlesel olarak diziselleșme ve tatmin edilme şansina sahip değildir.
Alt ve orta sınıflarda "nesne yoluyla kanıtlama", tüketim yoluyla kurtuluş, içinde bulunduğu sonsuz ahlaki kantılama sürecinde bir kişisel Tanrı lüttfü, Tanrı vergisi ve kader statüsü edinmek için ümitsizce tıkanıp kalırlar.