Fleur-de-Lys
@Amaranta
O günlerde, arapsaçına dönmüş yüreğinin sonuna dek bocalamaya mahkum olduğunu biliyordu.
Yeter ki ben senin adına bütün kaynaklarımı seferber edip tükettikten sonra sen acıdığın için sevme beni, senin yanında, var olma gücünü bile bulamıyorum.
Reklam
Kahramansız bir ulus, diyordu, kapısız bir eve benzer.
Evet, bu ülkenin asıl derdi, insanların fazla düşünecek boş vakitleri olmasıydı.
O gece, tüten cesetlere, kıyımın kan gölündeki tortulara, bir daha bitmemecesine başlayan acılı sonbaharının sararmış yapraklarına kulak verirken, her zamankinden daha da yalnızdı.
Yüksek sesle düşünmenin, odayı sarsan dinamit patlamalarının yarattığı kokuyu gidereceğini savaşta öğrenmişti.