Travma anlatılarında dışavurumcu sanatların kullanımı, bir iletişim biçimi olarak hem avantajlar hem de bazı riskler barındırır. Sanat, ses, müzik, hareket ya da canlandırma aracılığıyla yaşanan olayların duygularını ya da anılarını ifade etmek, bir tür yeniden açığa çıkarma işlevi görebilir. Sanat temelli ifade, kişinin anılarından bir miktar mesafe almasına yardımcı olabilse de, rahatsız edici duygu ve imgelerin çok hızlı biçimde ortaya çıkmasına yol açarsa ve güvenli ortam ile düzenleyici uygulamalar yeterince sağlanmazsa olumsuz etkiler yaratabilir.