eskisi kadar özlemiyorum ve ağlamıyorum olduk olmadık zamanlarda. adının geçtiği cümlelerde , gözlerim dolmuyor. yokluğun takvimini tutmuyorum artık. biraz yorgunum , biraz kırgın. biraz da kirletti beni sensizlik. nasıl iyi olunur öğrenemedim ama “iyiyimler” yamaladım dilime. tedirginim aslinda , seni unutuyor olmak, hafızamı milyon kez zorlamama rağmen yüzünü hatirlayamamak korkutuyor beni … gel diye beklemiyorum artik. ara sıra geliyorsun aklıma , babana diyorum. benim derdim yeter bana bana ne. Alıştım mi yokluğuna ? Vaz mi geçiyorum varlığından ? tedirginim aslinda , ya başkasını seversem. İnan o zamn seni hayatım boyunca affetmem.
Özdemir Asaf ###